مقالات علمی

 

 

نام مقاله : بازي با كودكان 2 تا 3 ساله  

 بازي زير براي كودكان 2 تا 3 سا له است و به مهارت خاصي نياز ندارد.

مهارت موردنياز:

به مهارت خاصي نياز ندارد.

سن مناسب براي اين بازي:2 تا 3سالگي.

وسايل موردنياز: به وسيله خاصي نياز ندارد.

اهداف: آشنايي با احساسات، هيجانات و تقويت مهارت‌هاي كلامي.

شايد شما هم بچه‌هايي را ديده باشيد كه از موضوعي عصباني هستند ولي حاضر به صحبت درمورد آن نيستند؛ يا خوشحالند ولي نمي‌توانند آن را بيان كنند. حتي ممكن است شما بخواهيد با آنها در اين موارد صحبت كنيد اما آنها منكر اضطراب يا ترسشان شوند. اين مسئله دلايل گوناگوني دارد. يكي از دلايل آن آشنانبودن بچه‌ها با احساسات خودشان است. روش:

* روبه‌روي كودكتان با كمي فاصله روي زمين بنشينيد؛ طوري كه او بتواند كاملا صورت شما را ببيند.

* براي شروع از احساسات ساده و ملموس‌تر استفاده كنيد؛ مثل خوشحالي، عصبانيت يا ترس. احساساتي مثل خجالت‌كشيدن، احساس گناه يا حسادت را – كه براي كودك خيلي ملموس نيست – براي مراحل بعدي يا سنين بالاتر بگذاريد.

* حالت صورت خود را به شكلي كه كاملا نشان‌دهنده احساس موردنظرتان باشد دربياوريد. مثلا در عصبانيت اخم كنيد، چشمانتان را كمي گرد كرده و دهانتان را بسته نگه داريد، سپس از كودكتان بخواهيد كه حدس بزند شما چه احساسي داريد.

* بعد از آنكه كودكتان حدس زد – بدون دادن جواب درست – داستاني را تعريف كنيد كه در آن، اين احساس به شما دست داده است. به عنوان مثال، شما قيافه خنداني داريد، پس داستان‌تان مي‌تواند درمورد گرفتن هديه يا يك نقاشي از كودكتان باشد. در رابطه با داستان، توجه داشته باشيد موضوعاتي را مطرح كنيد كه براي كودكتان ملموس بوده و او نيز آنها را تجربه كرده باشد.

* بعد از تعريف داستان، درمورد احساس مطرح‌شده با كودكتان صحبت كنيد؛ درمورد موقعيت‌هاي ديگري كه مي‌توانند اين احساس را ايجاد كنند. سعي كنيد از اتفاقات چند روز گذشته – كه براي او افتاده – استفاده كنيد. نكته مهم ديگر – كه بايد در رابطه با آن صحبت شود – نحوه برخورد صحيح با اين احساس است. به عنوان مثال زماني كه از موضوعي مي‌ترسيم، چه كارهايي مي‌توانيم انجام دهيم كه ترسمان كمتر شود يا انجام چه كارهايي اشتباه است. مثلا صحبت با يك بزرگتر مي‌تواند به ما در پيداكردن راه‌حل براي ترسمان كمك كند ولي جيغ‌كشيدن يا فرار فايده‌اي ندارد.

* در مرحله بعد، نوبت كودك است كه با تغيير حالت صورت، براي شما معما طرح كند.

فرستنده : ملینا پرش

برداشت از سایت کودکانه www.koodakaneh.com

دستور پخت یک غذای کودکانه

بولونیای مرغ
 

 

 

2 قاشق غذا خوری روغن نباتی

1 پیاز چه ریز ریز شده

1 حبه سیر له شده

1 تره فرنگی خرد شده

500 گرم مرغ چرخ کرده

1 فنجان (400 گرم ) گوجه فرنگی خرد شده

1.2فنجان (125 میلی لیتر ) آب

1 قاشق چایخوری شکر نرم

1 قاشق چایخوری سس گوجه فرنگی

1 قاشث چایخوری برگ تازه آویشن

نمک و فلفل به اندازه دلخواه

با استفاده از مرغ یا بوقلمون چرخ کرده می توان سس خوشمزه ای برای ماکارونی تهیه کرد . نوعی که در اینجا شرح می دهیم باری پر کردن داخل ماکارونی درشت خوب است . اگر آویشن تازه در اختیار ندارید , به جای آن 1.2 قاشق چایخوری آویشن خشک استفاده کنید .

1- روغن نباتی را در تابه داغ کنید . پیزچه و سیر را اضافه کنید , و 2 تا 3 دقیقه روی حرارت ملایم تفت دهید . تره فرنگی را اضافه کنید و حدود 3 دقیقه تفت دهید تا شروع به نرم شدن کند .

2- مرغ را اضافه کنید . تکه های آن را با چنگال از هم جدا کنید تا به هم نچسبند , و حدود 3 دقیقه تفت دهید . هویچ را اضاقه کنید و سپس بقیه مواد را نیز مخلوط نمایید .

3- مخلوط را جوش بیاورید و سپس در حالی که گاهی هم می زنید , حدود 20 دقیقه بپزید , تا اینکه سبزیجات نرم شوند و مرغ کاملا بپزد . اندکی چاشنی بزنید و با ماکارونی صرف کنید .

آماده سازی : 5 دقیقه

پخت : 30 دقیقه

برای 8 وعده کافی است

اطلاعات تغذیه ای

منبع غنی بتاکاروتن , اسید فولیک , پروتئین , ویتامینهای ب , و روی

مناسب برای انجماد

 

منبع : سایت کودکانه   www.koodakaneh.com

 

نام مقاله : لکنت زبان

لكنت زبان يك اختلال تكلمي است كه در آن توالي كلمات، زمانيكه كودك براي شروع هر كلمه تقلا مي‌كند، بهم مي‌ريزد براي كودكي كه در حال فراگيري صبحت كردن است كاملاً طبيعي به نظر مي‌رسد كه هنگام هيجان، سيلي از افكار به وي هجوم آورند و او نتواند آنها را بدرستي ادا كند تقريباً تمام كودكان تا سن مدرسه از اين مراحل تكلمي سخت عبور مي‌كنند. اگر لكنت زبان بعد از اين سن همچنان ادامه يابد تقريباً در تمامي موارد يك مشكل هيجاني زمينه‌اي مانند ترس، اضطراب يا فشار رواني وجود دارد كه معمولاً عامل ايجاد آن والدين هستند لكنت زبان مي‌تواند سابقه فاميلي نيز داشته باشد.

آيا خطرناك است؟
لكنت زبان خطري ندارد اگر چه ممكن است نتوان آنرا درمان قطعي نمود ولي حداقل مي‌توان آنرا كنترل كرد. اما توجه بي جهت و بيش از اندازه به لكنت زبان مي‌تواند كودك را نسبت به آن حساس كرده و مشكل را بدتر كند.

ابتدا چه كار بايد بكنيد؟
1- اصرار نكنيد كلمه‌اي را كه نمي‌تواند ادا كند حتماً بگويد براي آنكه بتواند خود را نشان دهد فرصت كافي به او بدهيد.

2- ببينيد آيا كودكتان از نظر اضطراب يا فشار رواني مشكلي دارد در اين صورت سعي كنيد آنها را برطرف كنيد.

آيا مشورت با دكتر لازم است؟
اگر كودك شما آشكارا بر اثر لكنت زبان دچار پريشاني خاطر و ناراحتي شده است و باعث
ميشود بهنگام صحبت كردن بخود فشار بياورد و براي آنكه لبها و زبان و صورت خود را به شكل خاصي در نياورد هر چه زودتر به دكتر مراجعه كنيد.

دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟
دكتر شما را مطمئن مي‌سازد كه لكنت زبان بزودي برطرف خواهد شد.
ممكن است كودكتان را به يك متخصص گفتار درماني معرفي كند اگر درمان بموقع آغاز شود شانس بسيار خوبي براي از ميان رفتن لكنت زبان بطور كامل وجود دارد.

شما چه كمكي مي‌توانيد بكنيد؟
كودك براي حفظ اعتماد به نفس به كمك شما احتياج دارد هرگز او را مسخره نكنيد و يا توجهش را به اين عيب برنيانگيزيد هنگام صحبت كردن با او صميمي و معمولي باشيد و هرگز ناراحتي خود را بروز ندهيد.
اگر كودك شما در سني است كه مي‌تواند بفهمد درباره ميزان موفقيت درمان با او صحبت كنيد از او بپرسيد كه آيا مايل است در اين زمينه كمكهاي مخصوص آنرا دريافت كند؟ پاسخ او را بسنجيد شايد او با همين لكنت زبان هم خوب زندگي مي‌كند.
وقتي كودك حرف مي‌زند، آنرا قطع نكنيد و يا داخل صحبت او نشويد در صورتيكه خودش در مورد كلمه‌اي كمك خواست در آن مورد همكاري كنيد.
به كودك پيشنهاد كنيد تا با آهنگ صحبت كند و يا به آرامي بر جملات خود آهنگي اضافه كند زيرا آنهايي كه لكنت زبان دارند بسيار جالب است كه هنگام آواز خواندن يا بازخواني شعر دچار لكنت نمي‌شوند.

منبع : سایت کودکانه  www.koodakaneh.com 

   
 
نام مقاله : مصرف داروهاي ضد سرفه در اطفال  

 

داروهای ضد سرفه در اطفال چگونه مصرف میشود؟ براي کودکان و همچنين والدين آنها، يکي از دردسرسازترين مشکلات تنفسي کودکان که معمولا به دنبال سرماخوردگي و ديگر عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني URI ايجاد مي شود، سرفه هاي ناراحت کننده اي است که هنگام شب بيشتر مي شود و برنامه خواب کودک و پدر و مادر را به هم مي زند . به همين دليل ، سرفه يکي از شايع ترين علل مراجعه به پزشک اطفال است و پدر و مادرها هم سالانه هزينه هاي هنگفتي براي خريد داروهاي ضدسرفه (OTC بدون نياز به نسخه پزشک) صرف مي کنند .

در مطالعه اي که نتايج آن سال 1994 در نشريه JAMA به چاپ رسيد، پژوهشگران دريافتند که 53/7 درصد والدين کودکان 3ساله در 3ماه گذشته براي فرزندان خود از داروهاي OTC کمک گرفته اند که شايع ترين آنها، استامينوفين و داروهاي سرماخوردگي بوده و بديهي است که چنين استفاده گسترده اي از داروهاي سرماخوردگي نمي تواند بدون عوارض جانبي باشد . گروهي رايج از داروهاي مورد استفاده ، داروهاي ضدسرفه نظير ديفن هيدرامين و دکسترومتورفان هستند. با وجود اين که اين داروها تاثير نسبتا خوبي در بزرگسالان دارند ولي پژوهشي که نتايج آن در شماره جولاي ژورنال Pediatric به چاپ رسيده ، اصولا مصرف اين داروها در کودکان را مورد سوال قرار داده و تاثير آنها در مهار سرفه را تنها معادل آب قند دانسته است.«نه دکسترومتورفان و نه ديفن هيدرامين ، هيچيک در کنترل سرفه و بهبود کيفيت خواب کودکان ، مزيتي بر پلاسبو ندارند.»

اين مطلبي است که در مقاله بالا، به آن اشاره شده است . دکتر يان.ام.پاول و همکارانش از کالج پزشکي ايالت پنسيلوانيا که مطالعه مزبور را به انجام رسانده اند در اين مقاله مي گويند: «در حال حاضر، فقدان يک دستورالعمل مشخص درباره درمان علامتي کودکاني که به دنبال URI ( عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني) دچار سرفه شده اند، محيطي را فراهم کرده که در آن متخصصان اطفال به وفور اين داروها را تجويز مي کنند، سايتهاي مختلف اينترنتي هر کدام پيشنهادي در اين زمينه ارائه مي کنند و به دنبال آنها، پدر و مادرها هم براي تهيه داروهاي سرکوب کننده سرفه و انواع آنتي هيستامين ها براي بهبود علايم فرزندانشان اقدام مي کنند .»

به گفته پژوهشگران ، هدف آنها از انجام اين مطالعه ، اين بود که ببينند آيا مصرف دکسترومتورفان يا شربت ديفن هيدرامين در کودکاني که به دنبال URI دچار سرفه حاد شده اند، تاثيري بر بهبود سرفه هاي شبانه آنها خواهد داشت يا خير؟ در اين مطالعه که به صورت دوسوکور انجام شد، يکصد کودک 2 تا 18 سال دچار سرماخوردگي و سرفه هاي شبانه که به طور متوسط 4 روز از بيماري آنها مي گذشت ، در مرکز پزشکي Penn State Hershey مورد مطالعه قرار گرفتند.اين کودکان به 3گروه تقسيم شدند و به ترتيب دکسترومتورفان ، ديفن هيدرامين و پلاسبو دريافت کردند و از والدين آنها خواسته شد، داروها را نيم ساعت پيش از خواب به فرزندانشان بدهند . در شب دوم مصرف داروها، صرف نظر از اين که در کدام گروه قرار داشتند، وضعيت کودکان به طور قابل ملاحظه اي بهتر شده بود و والدين مي گفتند که نه تنها سرفه فرزندشان بهبود يافته بلکه همگي آنها از شروع درمان ، خواب بهتري داشته اند و در واقع نه دکسترومتورفان و نه ديفن هيدرامين ، هيچ يک مزيتي بر پلاسبو نداشتند؛ بعلاوه در گروهي که از دکسترومتورفان استفاده مي کردند، مواردي از بي خوابي به دنبال مصرف دارو گزارش شد و در گروهي که ديفن هيدرامين مصرف کرده بودند، چرت زدن و خواب آلودگي بيشتر ديده مي شد .

دکسترومتورفان و ديفن هيدرامين ، هر دو توانايي ايجاد توکسيستي و سميت را دارا هستند . عوارض جانبي دکسترومتورفان عبارت است از:ديستوني ، آنافيلاکسي ، ماستوسيتوز بولوز، وابستگي ، سايکوز، هالوسيناسيون ، آتاکسي ، بي خوابي ، ديابت تيپ يک و مرگ در دوزهاي بالا.اين عوارض بويژه در صورت مصرف همراه با ديگر داروها ديده مي شوند. علاوه بر اينها، دکسترومتورفان ميان نوجوانان مورد abuse نيز قرار مي گيرد . عوارض جانبي ديفن هيدرامين نيز بويژه در صورت مصرف طولاني مدت آن به وجود مي آيد و عبارتست از: خواب آلودگي ، restlessness ، اضطراب ، ديستوني ، وابستگي ، سايکوز، ديس آريتمي قلبي ، موج QT طولاني ، رابدوميوليز، تشنج و حتي مرگ . پژوهشگران در اين مقاله تاکيد کرده اند که دکسترومتورفان و ديفن هيدرامين هيچ مزيتي بر پلاسبو در بهبود سرفه هاي شبانه کودکان به دنبال URI و کيفيت خواب آنان ندارد؛ بنابراين همه پزشکان بايد به اين مساله توجه داشته باشند و هنگام تجويز چنين داروهايي ، عوارض جانبي و هزينه آنها را هم مدنظر قرار دهند.در واقع ، سرماخوردگي و علايم آن ، بيشتر اوقات با گذشت زمان و بدون نياز به دارو بهبود مي يابد، ولي اگر اصرار به استفاده از داروهاي سرماخوردگي داريد، بد نيست به توصيه هاي دکتر ورونيکاگان ، متخصص اطفال در گفتگو با WebMD توجه کنيد . وي توصيه مي کند که هنگام تجويز اين داروها يا هنگام خريد داروهاي بدون نسخه از سوي والدين ، داروهايي تجويز شوند که به جاي چند جزئ فعال ، تنها يک جزئ فعال داشته باشند و بيش از 3 روز هم مورد استفاده قرار نگيرند .

فرستنده : والدين زهرا حاجياني       منبع : سایت کودکانه    www.koodakaneh.com

 

 

نام مقاله : نشانه هاي اخطاردهنده درباره تاخير در رشد اجتماعي- شناختي كودك

 

شيوه استفاده كودك از زبان و حركتهاي فيزيكي براي برقراري ارتباطهاي كلامي و غير كلامي يكي از بهترين نشانه هاي اوليه اي است كه مي تواند اختلالات رشدي كودك مانند اوتيسم (Autism) را كه ممكن است مانع رشد اجتماعي يا شناختي كودك شوند نشان دهد.
اختلالاتي مانند "اوتيسم" كه اختلالات رشدي فراگير ناميده مي شوند، نتيجه مشكلات عصبي هستند كه بر نواحي خاصي از مغز اثر مي گذارند. اوتيسم يك نقص رشدي پيچيده است كه ارتباط با ديگران و دنياي خارج را براي مبتلايان به اين بيماري مشكل مي كند. اين بيماري معمولا در سه سال اول زندگي ظاهر مي شود و به دلايلي كه هنوز مشخص نيست ميزان شيوع آن در پسران چهار برابر دختران است. پيشرفتهاي اخير در تحقيقات مغزي نشان داده اند كه محيط زيست بر روي مغز كودك اثر مي گذارد. همچنين اين تحقيقات بر اهميت تشخيص و درمان زود هنگام تاكيد مي كنند:

زيرا مغز بر مبناي يك قاعده معروف كار مي كند كه متخصصان آن را "يا از مغزت استفاده كن يا اينكه آن را از دست مي دهي" ناميده اند و در نتيجه تجربه هاي اوليه كودك مي توانند ساختار مغز او را شكل دهند؛ پس بايد به محض اينكه متوجه شديد كودك شما به كمك پزشك نياز دارد فورا به دكتر مراجعه كنيد. به غريزه خود اعتماد كنيد و اگر فكر مي كنيد كه مشكلي وجود دارد با پزشك مشورت كرده يا به درمانگاههاي مخصوص درمان زود هنگام كودكان براي ارزيابي وضعيت كودك مراجعه كنيد. موارد زير ممكن است نشانه هاي اوليه بروز تاخير رشدي يا شناختي باشند.

سن نشانه

13 تا 18 ماهگي

* هنگام نگاه كردن به شما لبخند نمي زند يا نمي خندد.

* به طور مرتب سعي نمي كند تا از خودش صدايي دربياورد.

* در هنگام حرف زدن صرفا از يك حرف بي صدا استفاده مي كند نه بيشتر.

* چيزهايي را كه برايش جذاب است به شما نشان نمي دهد يا به آنها اشاره نمي كند.

* نسبت به شنيدن اسم خودش واكنش نشان نمي دهد.

* نسبت به صداهاي آشنا (صداي زنگ تلفن، صداي پدرش و...) پاسخي نمي دهد كه نشانه شناختن اين صداها باشد.

* هنگام ارتباط برقرار كردن با ديگران از حركات اعضاي بدن استفاده نمي كند (مثلا دستش را براي خداحافظي كردن تكان نمي دهد).

* نمي گذارد كه شما بفهميد او چه چيزهايي را مي خواهد يا نمي خواهد.

* در بازيهاي گروهي شركت نمي كند.

* حركات ديگران را تقليد نمي كند و تلاش نمي كند كه صداها يا آوازها را تقليد كند.

* با اسباب بازيهاي متنوع (خانه سازي كتاب عروسك ماشين و...) بازي نمي كند.

19 تا 24 ماهگي

* هنگام بازي كردن با ديگران رابطه برقرار نمي كند (مثلا چيزي را به بقيه نشان نمي دهد، اسباب بازي را به ديگري نمي دهد و منتظر واكنش ديگران نمي ماند).

* عكس افراد يا چيزهاي آشنا را تشخيص نمي دهد (مثلا تلاش نمي كند آنها را با دست نشان بدهد يا با ديدن آنها سعي نمي كند حرف بزند).

* در بازيهايي كه لازم است نقش كسي يا چيزي را بازي كند (مثلا در غذا دادن به عروسكهايش) شركت نمي كند.

25 تا 30 ماهگي

* به داستانهاي مصور گوش نمي دهد.

* عكسها را نام نمي برد.

* دستورهاي ساده را رعايت نمي كند.

30 تا 36 ماهگي

* درباره تجربه هاي اخير خود سوال نمي پرسد.

* حالت فيزيكي خود (مثلا گرسنگي يا درد) را بيان نمي كند.

* دستوراتي را كه از دو يا سه بخش تشكيل شده باشند رعايت نمي كند.

* در بازيهاي نمادين (مثلا استفاده از يك موز به جاي تلفن يا يك آجر خانه سازي به جاي ماشين) شركت نمي كند.

* در تبادلهاي كلامي كوتاه شركت نمي كند و از زبان صرفا براي برآورده كردن نيازهايش استفاده مي كند.

* براي حداقل 10 دقيقه توجهش را بر روي يك كار خاص متمركز نمي كند.

فرستنده : والدين کيارش بازيان

منبع : سایت کودکانه